กรมประชาสงเคราะห์ได้เล็งเห็นความสำคัญในเรื่องสวัสดิการด้านต่างๆ ของข้าราชการ เช่น เรื่องที่อยู่อาศัย เรื่องการศึกษาของบุตร เป็นต้น ซึ่งแต่ละด้านก็ได้ดำเนินการไปแล้วด้วยดี สำหรับในด้านการออมทรัพย์เคยได้จัดตั้งทุนหนึ่ง เรียกว่า "ทุนกลาง"

เมื่อราวปี พ.ศ. 2495 ได้รวบรวมเงินไว้ก้อนหนึ่งเรียกเก็บโดยความสมัครใจจากข้าราชการที่ได้รับเงินเดือนขึ้น หรือเงินตกเบิกแต่ละปี แล้วสมทบเข้ากองทุนนี้ เมื่อผู้ใดมีความเดือดร้อนต้องการใช้เงินก็ขอยืมจากทุนกลางนี้ได้ นี่เป็นการเริ่มต้นขั้นแรกของการออมทรัพย์ของกรมประชาสงเคราะห์

ซึ่งในปีต่อๆ มาสหกรณ์ฯ ก็ค่อยเติบโตมีจำนวนสมาชิกจำนวนหุ้นทุนดำเนินการและกำไรสุทธิเพิ่มมากขึ้นตามลำดับ สหกรณ์ฯ ได้เริ่มจากสมาชิกเพียงร้อยกว่าคน มีกำไรสุทธิในปีแรกไม่ถึงห้าร้อยบาท ในการบริหารสหกรณ์ฯ มีคณะกรรมการซึ่งได้รับการเลือกตั้งจากสมาชิกแต่ละปี โดยมีผู้แทนจากกองต่างๆ ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนร่วมอยู่ในคณะ เพื่อทำหน้าที่ดูแลและควบคุมให้การดำเนินงานเป็นไปด้วยความเรียบร้อย

ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2518 ในสมัย นายอร่าม สุทธะพินทุ เป็นอธิบดีกรมประชาสงเคราะห์และเป็นประธานกรรมการ ได้เห็นว่าสหกรณ์ฯ มีจำนวนสมาชิกเพิ่มมากขึ้นทุกปี มีรายได้สูงขึ้นและมีทุนดำเนินการร่วม 11 ล้านบาท พอจะเลี้ยงตัวเองได้ จึงได้ปรับปรุงงานสหกรณ์ฯ เสียใหม่ แยกมาจัดตั้งเป็นสำนักงานโดยเอกเทศ จัดจ้างเจ้าหน้าที่และจัดซื้ออุปกรณ์ต่างๆ ในการดำเนินงานโดยใช้เงินของสหกรณ์ฯ เองตามกำลังงบประมาณ มีผู้จัดการเป็นผู้รับผิดชอบในบรรดากิจการต่างๆ ตลอดจนควบคุมดูแลการปฏิบัติงาน